her insan kendi sansini kendi yaratirmis degil mi... kendi efsanesini de tabii ki... benim efsanemin kahramani kim? ben miyim? efsaneler gercek olur mu? olursa adina efsane denir mi? kendime bir yol cizdiysem yolum benim efsanemi de yurutur mu?
hedefelerim hırslarım olmadı da hic olmak istediklerim yapmayı sevdiklerim vardı... "efsane" olmazdı hic biri... oyle ya efsaneleri buyuk kahramanlar yazardı... dagları delenlerin kendini ateslere atanların efsanesi yazılırdı... oysaki her insan kendi efsanesinin kahramanı degil midir? herkesin yasadigi kendine gore efsane degil midir? herkesin kıyameti kendisi olunce kopar derdi babam... sen gitmissin dunya kalmis geride sana ne... kopar o zaman senin de kıyametin derdi... sensin hayatının bas aktoru... senin hayatında hersey senin icin var... sen bile senin icin varsın... bedeninin en temel icgudusu senin hayatını devam ettirmek... kulaga cok bencilce geliyor degil mi? degil oysa ki... sen yoksun dunya kalmis geride... ne gam... icinde olmadigin bir efsaneyi anlayabilir misin ki? insan ancak kendi yasadigini bilir kendi yasadigini anlar hisseder hatirlar... o yuzdendir ki en buyuk ask da senin yasadigindir en buyuk efsane de senin yazdıgındır...
peki benim efsanemin baska kahramanı olacak mı? nereye kadar surecek bu tek kisilik gosteri? bana ben gibi es olacak ben kadar yakın olacak biri olur mu sizce? boyle biri mumkun mu ki olsun? ne dersiniz? buyuk efsanelerde kahramanlar hep tek olmaz mı o nedenle onlar kahraman olmaz mı?
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder