yalnızsan....

yalnızsan geceleri yalnızsan yatagında ve evinde bombossa kalbin gibi.... ben degil setab soyluyo... aslinda kotu bi sarki ama sozden yakaladi beni yine...

nereye varacak bu is? kestiremiyorum..

istanbul

istanbuldaydim gectigimiz 4 gun boyunca... is arkadaslarim universite arkadaslarim lise arkadaslarim hemen herkesi gordum.. herkes bana birbirinden habersiz sekilde istanbula ne zaman tasinacagimi sordu.. bununla ilgili onerilerde bulundu... vs... aklim karismadi desem yalan olur... acabe dedim bu kacinilmaz son mu? herkes mi bir gun gidip istanbula yerlesecek?? otobusle istanbuldan ayrilirken net olarak bu sehirden kacacak bir kosem olmasindan ne kadar mutlu oldugumu anladim... ankara benim nefes duragim gibiydi adeta... ama sadece kisa bir sure icin... ankarad kalisim uzadikca daraliyorum.... gorundugu gibi aklim cok karisik... gerci acilen bir karar vermem gerekmiyor... sadece artik ankara disindaki olasiliklari da tasiyorum gundemime... arastiricaz bakalim... siz ne dersiniz omur ankarada gecmez degil mi??

isim???

yeni isime isim ariyorum... ne zormus... bir turlu hic birsey icime sinmiyor? var midir onerisi olan? is mi? basın halkla iliskiler tanitim biraz da organizasyon isi... isim onerisi olan cekinmesin yazsin :D wishara mi? olmaz cunku turkce olsun istiyorum... ıyykk ne zormus hakikaten yaaa. mazallah cocugum olsa herhalde ben isim bulup nufusa kaydettirene kadar ilkokulu bitirecek cocuk :D amaaaan neyse.... ariycaz ama vakit daraliyor...

"ben hep tahmin edilebilen biri oldum...."

belki de birinin kendi ile ilgili kurabilecegi en ezici cumlelerden biri gibi geliyor kulağa... kendini horgören bir yanı varmış gibi... oysaki bu aralar kendimle ilgili kurabildigim en net tanımlamalardan biri oldu bu cümle...

"benden uzaklarda nefes alabildiğine inanmak istemiyordum.... "

"senden uzaklarda nefes alamıyordum..."

sarkılar

bu ara butun sarkilar bana yazılmış gibi geliyor... :) size de oyle oldugu olur mu??

bakın bu son favorim...

demet sagıroglu:tabu....

"Anladım sen de yalnızsın
Aldanmış, aldatılmış, yalnız kalmışsın
Kapatmışsın kapıları, kalen düşmüş
Yara almaktan yılmışsın

İnan ki seni anlarım
Senle oturur ağlarım
Derdin hiç kimseye inanmamaksa
Ben bu güveni sağlarım"

...

Bekle Dedi
Bekle dedi gitti Ben beklemedim, o da gelmedi... Ölüm gibi bir sey oldu Ama kimse ölmedi...

Özdemir Asaf

dugun...

sınıf arkadaslarımdan biri, inanc evlendi... basak ile :) safranbolu da cok sirin bir dugun oldu... yagmurun azizligine ragmen kimse nesesini bozmayinca uzun zamandir tanik olmadigim bir sıcaklikta ve samimiyette bir dugun oldu... genc cifte mutluluklar :))))

yalnız ilk gece...

yeni bir donem basliyor hayatimda... omrumde ilk defa yalniz yasayacagim... uzun sureli bir yalnizlik... annem yok artik... yani susurlukta... hem en yakinimdaki arkadaslarim gitti hem annem... tam anlamiyla bir yalnizlik beni bekliyor... bakalim bas edebilecek miyim... ya da bu yalnizligima ortak olmak isteyecek biri var mi?? ama sair demis yalnizlik paylasilmaz paylasilsa yalnizlik olmaz... yine de sarabimi tek basima yudumlamamayi tercih ederim...

yazın ardından...

bitti... koskoca yaz gecti... en sevdigim mevsim bitti... uzun sayilabilecek bir ayvalık ikametinden goz acip kapayana kadar gecen susurluk gunlerinden sonra simdi ankaradayim... sabahin korunde vardigim evimde iceri girer girmez yaptigim ilk is msn i acarak kimler online diye bakmak... sanirim bir gun olumum de bilgisayar karsisinda olacak....

guzel gunler gecirdim ayvalikta... oyle dunyanin enn eglenceli en super tatili denemez.. belki tatil bile degil... ankarada yapacaklarimi gittim orda yaptim... iyi de oldu... ama arkasindan susurluk'a keske ugramasaydim diyorum... ne fena.. memleketimi, aile ocagimi gormek istemiyorum artik... sırf da "aile" dedikleri sey yuzunden...

neyse....
yeni yil yeni donem yeni sezon... yeni hazlar yeni tadlar :)