Böyle bir düğme olsa.
İhtiyaç halinde bassak, nefessiz kaldığımızda.
Duruverse herşey.
Hiç hareket olmasa.
Sakin ve derin bir nefes alsak.
Etrafımızdaki güzellikleri bir hatırlasak. Geçmiştekileri, gelecektekileri...
Şöyle bir kendimize gelsek.
Sonra hazır hissedince tekrar, dokunsak düğmeye.
Ve hiç kaybımız olmadan devam edip gitse yaşam.
Olmaz mı?
Olmuyor.
Olacak...
Salı, Ekim 04, 2005
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder